Bakit Ako Malungkot?
buong magdamag kong inisip kung bakit
ganito. hanggang ngaun wla prin akong
mkitang dahilan.
ilang luha na rin ang pumatak ngunit
tila yata di parin natatauhan.
isang pagsinta na di maiparating.
isang takot na nanghihingi ng tulong.
sapo ng palad ang noo ng mapagtanto
kung
gano kita kailangan.
habol ang hininga kong nagtatangisa sa
kalagitnaan ng dilim habang sinisigaw
na
mahal kita.
sa isang bukas nito ay wlang makitang
pag asa. naghihintay lamang ng isang
pag
sagip mula sayo. mula sayo. mula
sayo...
tulong.
Shiyet! bakit?
sbi ko sa srli ko di na ulet. pero bkit
ngayo khit ang nkaraan ay di pa
tuluyang
nalilimutan ay tila nnmang nais kong
lumipad. di na ba ako napapagod sa mga
eksena kung saan ay dugoan akong
nalalaglag?
Pakiusap. wag mo akong turuan ng bagay
na yan. ang isang bgay na aking
natutunan kailanman ay di ko na ulet
alam kung pano pagaralan kung pano
kalimutan.
gusto kong huminto sa mga sandali na to
at sumigaw palayo sayo. pabalik sa oras
na wala pa ang lhat ng meron ako ngaun.
di ko alam kung bkit sa dami e ikaw pa.
buhay nga nman. kelan lang akong nsktan
at ngaun it nanaman.
pota!! ano ba? will you please just
leave me alone cause i don't even have
an idea of how to stop it.
i am afraid to fall again alam mo kung
bkit?
bakit ggsthin mo bang tumalon sa
building na npktaas tpos pagbagsak mo
sa
lupa buhay ka parin. dama mo ang skit
ng
pagkabali ng buto mo. ramdam mo ang
pagtulo ng dugo mula sa utak mo at
higit
sa lhat mmkita mo xang wlang pakialam
khit nakahandusay ka na s hrap nya.
auko na.
masyado na
mraming beses kong sininghot ang tumutulong sipon mula sa ilong ko at
ilang lungkot ang tinkpan ng ngiti pra mgpdla pa sa nrrmdman ko pra
sau. psensya na lng.. pero mas mkkbuti kung tthmik nlng ako at
pagmasdan ka mula sa malayo. mhal kta.
thanks to jamvhille...
